Με λένε Γωγώ και είμαι απ'τον Κορυδαλλό. Στην στήλη "GOGO RULEZ" θα δημοσιεύω κάποιους απαράβατους κανόνες που πρέπει να χουν οι σημερινές κοπέλες στην ζωή τους, με βάση την προσωπική μου εμπειρία πάντα.
Το σημερινό μας θέμα είναι τα τσίπικα δώρα. Το μεγαλύτερο don't στην ζωή σας ρε κορίτσια. ΚΑΙ ΑΓΟΡΙΑ. Δηλαδή, άμα δεν έχετε λεφτά, γράψτε καλύτερα μια κάρτα. Θα σας εξηγήσω αμέσως γιατί το λέω.
Την προηγούμενη βδομάδα ήταν τα γενέθλια μου. Ήμουν πολύ ενθουσιασμένη και το περίμενα πώς και πώς. Είχα καλέσει σπίτι για χαλαρό ποτάκι (κρασί της παρέας, το χύμα, το κόκκινο-το αγαπημένο μας) και λουκανικοπιτάκια, κάποιες φίλες, το Νικόλα φυσικά και την αδερφή του την Λίτσα, την οποία ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΑ να καλέσω, γιατί με είχε καλέσει και αυτή στα γενέθλια της, και είπα να μαι ευγενική. Τι το 'θελα; Μου κατέστρεψε τα γενέθλια....
Εξηγούμαι. Αφού έσβησα τα κεράκια στην τούρτα σοκολάτα-βανίλια απ'το ζαχαροπλαστείο της Άντας (φρεσκότατη), έκατσα στον θρόνο της βασίλισσας για να ανοίξω τα δώρα μου. Θα σας εξηγήσω αμέσως τι είναι ο θρόνος της βασίλισσας: είναι ένας θεσμός που έχουμε με τα κορίτσια και κάθε φορά που μία από μας έχει γενέθλια ή γιορτή, στο τέλος της βραδιάς, φοράει ένα στέμμα με χρυσά στρας και γκλίτερ και κρατάει ένα ραβδάκι φούξια με πούπουλα, και ξεκινάει τα ανοίγει τα δώρα της. Στην πορεία, σχολιάζουμε κιόλας τα δώρα, λέμε τι μας άρεσε και τι όχι και φιλιόμαστε συνέχεια και ουρλιάζουμε απ΄τη χαρά μας! Είναι υπέροχο! Ή τουλάχιστον ήταν...
Έκατσα λοιπόν στον Θρόνο και ξεκίνησα να ανοίγω τα δώρα μου. Το πρώτο δώρα που άνοιξα ήταν του Νικόλα μου! Είδα μια μεγάλη σακούλα τζάμπο και καταχάρηκα! Την άνοιξα και τι να δω; Ένας μεγάλος λούτρινος αρκούδος! Ήταν ένα δώρο που με συγκίνησε για την πρωτοτυπία και την ευαισθησία του. "Για τα βράδια που δεν θα κοιμόμαστε μαζί, για να σε προσέχει", μου είπε ο γλυκός μου. Το σκέφτομαι και ανατριχιάζω!!! Το δεύτερο δώρο ήταν απ΄την φίλη μου την Καίτη. Ήταν απ'τα λόβι, μια παλέτα με σκιές σε όλα τα χρώματα και 2 κραγιόν, ένα στο χρώμα του δέρματος και ένα ροζ! Και αυτό το δώρο με ικανοποιείσαι, γιατί είναι χρήσιμο- οι σκιες μου τελειώνουν πολύ γρήγορα! Ευχαρίστησα και φίλησα την φίλη μου και χαρούμενη όπως ήμουν ανοίγω το τρίτο μου δώρο, που ήταν απ'την ξαδέρφη μου την Σούλα, απ΄την Λαμία. Είναι πρωτοετής η γλυκιά μου στα ΙΕΚ ΑΚΜΗ, σπουδάζει βοηθός μικροβιολόγου! Όλη η οικογένεια είναι χαρούμενη, που έχουμε επιτέλους έναν γιατρό στο σόι. Απ΄την Σούλα λοιπόν δεν είχα μεγάλες βλέψεις, γιατί ούτε ιδιαίτερο στυλ έχει, ούτε ξέρει ακόμα τα κατατόπια στην Αθήνα και πού να βρει καλά μαγαζιά. Όμως με εξέπληξε ευχάριστα, γιατί είδα μια σακούλα απ'τα μπέρσκα! Εε,ήξερα, πως ό,τι και να χει μέσα θα μ'αρέσε! Μου είχε πάρει ένα κολάν με χοντρή ρίγα ασπρόμαυρο και ένα τιραντάκι ξωπλατο μαύρο με στρουκ κεντημένα! Το μπλουζάκι μάρεσε πολύ, το κολάν όμως θα το άλλαζα γιατί είναι περσινή μόδα η ρίγα. Έτσι, δεν της είπα τίποτα, την ευχαρίστησα και την φίλησα! Και τελευταίο είχα αφήσει το δώρο της Λίτσας, της αδερφής του Νικόλα. Της είπα τα γνωστά "δεν έπρεπε" και τέτοια, αλλά μέσα μου ανυπομονούσα να το ανοίξω. Μόλις είδα το σακουλάκι, κατάλαβα ότι αυτό δεν θα τελείωνε καλά. Κορίτσια, ήταν το κλασικό ροζ πουά σακουλάκι του κινέζου, το πολύ λεπτό, που'ναι σα χάρτινο. Ελπίζω να μην έχετε δει ή πιάσει ποτέ. Έγινε άσπρη σα το πανί. "Ωωω θεε μου, τι θα αντικρίσω..." σκέφτηκα. Το ανοίγω δειλά-δειλά. Τι να δω;;;;; Τι μου είχε πάρει η αθεόφοβη; Δύο βραχιόλια ΑΝΕΚΔΙΉΓΗΤΑ που ούτε ο Φλωρινιώτης δεν θα φόραγε, που ήταν κάπως έτσι:
Έπαθα σοκ. "Εεε, σε ευχαριστώ Λίτσα μου, είπα με τρεμάμενη απ'τη φρίκη φωνή, όμως για μένανε είναι αυτα;" "Ναι, μου λέει με θράσος, γιατι μήπως δεν σ'αρέσουνε; Εμένανε μ'αρέσανε και μόλις τα είδα σε σκέφτηκα!" τόλμησε και είπε. "Χαχαχα, δεν πείράζει, προφανώς δε με ξέρεις καθόλου! Δεν πειράζει η κίνηση μετράει Λίτσα μου", της είπα. Τα κορίτσια την κοίταζανε αηδιασμένες. "Σόζ κιόλα, αλλά δεν σ αρέσει το δώρο μου; Έχω αφήσει την απόδειξη μέσα να πας το αλλάξεις τότε", είπε. Ανοίγω για άλλη μια φορά την σακούλα και τι να δω; Η απόδειξη έγραφε one euro shop. Και τελική τιμή, 2 ευρώ!!!! "Και τι ακριβώς να πάρω κούκλα μου με 2 ευρώ; Ένα πακέτο ζάχαρη;" Εεε έγινε ο χαμός, άρχισε να με αποκαλεί ψωνισμένη και ψηλομύτα και εγώ έπιασα το παλτό και την τσάντα της απ'τον καλόγερο και άνοιξα την πόρτα και της είπα "Έξω από το σπίτι μου μωρή δεύτερη. Και πάρε και τα βραχιόλια σου και βάλτα εσύ αφού σ'αρέσανε τόσο." Την έδιωξα κακήν κακώς. Μου χάλασε την διάθεση και το μπερθντεη πάρτυ. Ξανάκλεισα την πόρτα πίσω της, πέταξα το στέμμα απ'τα μαλλιά μου και είπα στον Νικόλα: "Θα πρεπε να ντρέπεσαι για την αδερφή σου. Μην τολμήσεις να μου την ξαναφέρεις εδώ γιατί θα φύγεις και εσύ μαζί της την άλλη φορά." Μου είπε ότι δεν έχει λεφτά η αδερφή του και ότι δεν το κανε από κακία και κάτι τέτοιες δικαιολογίες, αλλά δεν άκουσα κουβέντα.
Μου χάλασε την διάθεση, αλλά ευτυχώς τα κορίτσια μετά με πήρανε και πήγαμε Θοδωρίδου και έκλεισε ωραία η βραδιά. Ο Νικόλας δεν ήρθε, είπε πως είχε να ξυπνήσει νωρίς αύριο για να πάει στο συνεργείο, αλλά δεν τον πίστεψα. Τον είχε ντροπιάσει πολύ η αδερφή του, και καλά έκανε.
Για αυτό λοιπόν κορίτσια ο κανόνας είναι: ΠΟΤΕ, ΜΑ ΠΟΤΕ, μην παίρνετε τσίπικα δώρα, κάτω των 10 ευρώ, σε γνωστούς και φίλους σας. Σκεφτείτε το, απλά τους καταστρέφετε την αισθητική και την διάθεση τους, μια μέρα που είναι αφιερωμένη σε αυτούς αποκλειστικά.
Σας φιλώ,
Γωγώ
ΥΓ: Με την Λίτσα φυσικά δεν ξαναμιλήσαμε από τότε, και ούτε πρόκειται. ;)
